Ормандағы достық

Akanov Olzhas

by Олжас

Ормандағы достық

Ерте, ерте, ертеде, ешкі жүні бөртеде, биік таулар мен жасыл ормандардың арасында жануарлар мекендеген үлкен бір орман болыпты. Бұл орманның ағаштары биік, гүлдері әдемі, өзендері мөлдір екен. Орманда әртүрлі жануарлар тату-тәтті өмір сүріпті. Олардың ішінде ақылды қоян, айлакер түлкі, үлкен қоңыр аю, кішкентай тиін, тікенекті кірпі және әдемі бұғы өмір сүрген екен.

Ормандағы жануарлардың барлығы бір-бірімен дос болыпты. Олар күн сайын бірге ойнап, тамақ іздеп, бір-біріне көмектесіп жүреді екен. Бір күні таңертең орман тұрғындары оянып, бір қызық жағдайды байқайды. Орманның ортасындағы мөлдір көлдің суы тартылып, айналасындағы гүлдер солып қалыпты. Бұлақтан су ақпай, ағаштардың жапырақтары сарғая бастаған екен.

Жануарлар қатты таңғалып, не болғанын түсінбей жиналады. — Бұл не жағдай? Неге біздің орманымыз өзгеріп кетті? — деп сұрайды қоян. — Мүмкін, бұлақтың жолын бір нәрсе жауып қалған шығар? — дейді кірпі. Сонда кәрі үкі ағаштың басынан сөйлейді: — Балалар, бұл орманның тіршілігі сиқырлы бұлаққа байланысты. Егер бұлақтың суы қайта ақпаса, орманымыз бұрынғы әдемілігін жоғалтады. Бұлаққа баратын жолды табуымыз керек, — дейді.

орманды аралап, биік тауға қарай жүреді. Жолда үлкен өзенге кездеседі. Өзеннің үстінде көпір жоқ екен. — Енді қалай өтеміз? — деп сұрайды қоян. Сол кезде аю үлкен ағаш бұтақтарын жинап, өзеннің үстіне шағын өткел жасауға көмектеседі. Барлығы бір-біріне қолдау көрсетіп, өзеннен аман-есен өтеді.

Біраз жүргеннен кейін олар үлкен үңгірге тап болады. Үңгірдің алдында кішкентай кірпі отыр екен. — Сендер қайда бара жатырсыңдар? — деп сұрайды кірпі. Түлкі оған орманның жағдайын түсіндіреді. Кірпі: — Мен бұл жерді жақсы білемін. Таудың арғы жағында сиқырлы бұлақ бар. Бірақ оған апаратын жолды қалың бұталар жауып қалған, — дейді.

Жануарлар кірпімен бірге таудың арғы бетіне өтеді. Шынында да, бұлақтың жолын құлаған ағаштар мен бұталар жауып қалыпты. Аю мен қасқыр ағаштарды шетке жылжытады. Түлкі мен қоян ұсақ бұтақтарды жинайды. Ал тиін ағаштардың арасымен жүріп, бұлақтың көзін іздейді.

Бір кезде тиін қуанып айқайлайды: — Таптым! Бұлақтың көзі осы жерде екен! Барлығы сол жерге жиналады. Бұлақтың суын үлкен тас жауып қалыпты. Аю мен қасқыр тасты орнынан қозғап, суға жол ашады. Сол сәтте мөлдір су қайтадан аға бастайды. Су кішкентай жылғаларға бөлініп, орманның барлық бұрышына таралады. Ағаштардың жапырақтары қайтадан жайқалып, гүлдер ашылып, құстар әсем ән сала бастайды. Орман бұрынғы қалпына келеді.

Жануарлар қатты қуанады. Кәрі үкі оларға қарап: — Бүгін сендер үлкен іс атқардыңдар. Әрқайсың өздеріңнің күштерің мен қабілеттеріңді пайдаланып, орманды құтқардыңдар. Егер сендер бір-біріңе көмектеспегенде, бұл істі аяқтай алмас едіңдер, — дейді. Сол күні барлық жануарлар үлкен мереке ұйымдастырады. Қоян сәбіз әкеледі, тиін жаңғақ жинайды, аю бал әкеледі, ал түлкі жемістер дайындайды. Олар ән айтып, би билеп, қуанышқа бөленеді.

Бірнеше күннен кейін қоян орман ішінде келе жатып, кішкентай құстың ұясынан құлап қалған балапанын көреді. Қоян бірден достарын шақырады. Тиін ағашқа өрмелеп, балапанды ұясына қайтарады. Осылайша жануарлар бір-біріне көмектесуді ешқашан тоқтатпайды.

Уақыт өте келе бұл орманды барлық жануарлар «Достық орманы» деп атап кетіпті. Өйткені бұл жерде ешкім жалғыз қалмайды, әркім бір-біріне көмектеседі екен. Содан бері жануарлар бақытты өмір сүріп, орманда әрдайым татулық пен достық орнапты.

Sharing

Hint: Share your story using this link

Олжас's Storybooks

No stories here yet.